Boren met beflap

Ik heb het niet op tandartsen en mondhygiënisten, ik vind ze geldkloppers. Ze weten de rekening altijd torenhoog te maken. Ze maken tegenwoordig zelfs foto’s om gaatjes te kunnen zien. Ik denk dan altijd, wat niet zichtbaar is met het blote oog en niet pijn doet, kan nooit een gaatje zijn. Nee, ik vind ze de kwakzalvers van de 21e eeuw. Toch ben ik er ingetrapt. Ik had teveel aanslag en dat moest de mondhygiëniste verwijderen. Net als de rest van Europa ben ik bang voor aanslagen, dus toch maar een afspraak gemaakt. Dat werd een combinatie afspraak, omdat ik ook een gaatje had.  

Eerst naar de mondhygiënist. Ze heeft eerst een paar minuten met open mond naar mijn gebit zitten kijken. Ze had nog nooit zoveel tandsteen gezien. Mijn mond produceerde volgens haar overmatig tandsteen. Ik was een echte ‘tandsteenkoning’. Dat klinkt niet sexy, ik ben liever een ‘voorvochtkoning’. Qua tandsteenproductie zou menig kalkzandsteenproducent jaloers op mij zijn. Ik moest meer stoken volgens haar. Ik stook de openhaard of in mijn huwelijk en daar blijft het bij, zei ik. Nee de tanden moesten gestookt worden, zei ze licht geïrriteerd. Ze deed resoluut een tandenstokertje tussen mijn kiezen om te laten zien hoe ik dat voortaan moest doen. Wat denk je? Juist! Het stokertje brak af. Niet gek natuurlijk als je de tandsteenkoning bent. Ze heeft een kwartier lopen prutsen om het stokertje weg te halen. Dat stoken is dus nergens goed voor, concludeerde ik. Ik denk dat deze opmerking het startsein was voor de hardhandige behandeling die volgde. Na tweeëneenhalf uur beitelen, flexen, zagen en polijsten herkende ik mijn gebit niet weer. Als Geer na een bleeksessie. Wel somde ze aan het eind de overige tekortkomingen van mijn gebit op: opgetrokken tandvlees, een poetstrauma en overgevoelige tandhalzen klonk het afkeurend. Ze wilde het niet zeggen, maar ze vond het gebit van een bejaarde heroïne hoer er beter uit zien.

bag-2055926__340

Toch ging ik vol goede moed naar de tandarts. Laat ik je dit zeggen: de tandartsbranche heeft niet stil gezeten. Het is net de NASA, qua innovatie. Zoals je weet, houden ze van een droog en schoon werkterrein bij het boren van gaatjes. Bij andere gaatjes heb ik het liever nat en ruig, grapte ik nog. Maar daar kwam de assistent al aan met de innovatie. De innovatie deed me denken aan een beflapje. Ze drukte me deze, samen met een soort cockring om de kies.

boren-met-beflap

En voilà, daar was het droge en schone werkterrein voor de tandarts. Ideaal zou je zeggen: geen gezuig en rare klemmen in de mond. Maar niet als je verkouden bent en de neus dusdanig verstopt hebt, dat de Nederlandse snelwegen er qua verstopping bij verbleken. Deze neusverstopping samen met het feit dat het beflapje mijn keel compleet afsloot, zou betekenen dat deze vulling een uitdaging zou gaan worden. Want, ik ben een doorzetter en hou van uitdagingen. Maar na drie minuten geen adem, werd ik, en ook de assistent, toch wat onrustig. Blauw aangelopen wist ik met moeite nog een duim in de lucht te brengen. Nog even volhouden, zei ze, terwijl onze handen elkaar steviger beetpakten. Net voordat ik begon te stuiptrekken, was de tandarts klaar. Wat een methode! Het was op mijn ‘opgetrokken’ tandvlees, maar het was gelukt!

Lees ook een ander verhaal in deze categorie: ‘Geholpen worden’

a-vasectomy-obama

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s