DE STAGIAIR – Sollicitatie

Ik wil mij de komende weken storten op de natte droom van elke schrijver/blogger. Ik wil een feuilleton gaan creëren. Ik wil mijn ervaringen als stagiair aan het papier toe vertrouwen. Het is weliswaar een aantal jaren geleden dat ik stagiair was. Maar het was een mooie tijd, die ik mij nog als de dag van gisteren kan herinneren. Ik was student civiele techniek (in de volksmond: grond- weg en waterbouw) en hunkerde naar het werkende bestaan. Mijn stageperiode zou daar het begin van zijn. Oh, wat was ik er klaar voor…De komende weken zal ik daarom mijn ervaringen delen van deze magische tijd bij een middelgroot wegenbouw bedrijf.

Het begon allemaal met mijn sollicitatiebrief. Ik had van te voren de nodige sollicitatiehandboeken doorgelezen. Uit deze boeken blijkt dat je zeker van je zaak moet zijn. Je moet je van je beste kant laten zien. Je moet zelfstandig zijn, maar ook goed in een team kunnen werken. Je moet laten zien dat je veel wilt leren en hard kunt werken. Maar hoe laat je zoiets in een sollicitatiebrief zien, zonder dat het er te dik bovenop ligt? Daar wist ik wel wat op. Mijn sollicitatiebrief zag er daarom als volgt uit:

“Geachte heer, mevrouw,

Aangezien ik op het moment hartstikke druk op school ben, met een project waarin we leren samen te werken, dwing ik op deze zelfstandige manier een stage plek bij u af. U begrijpt dus dat ik rustig wacht op een reactie van uw kant zodat we kunnen bespreken wanneer en tegen welke voorwaarden ik zal beginnen met mijn leerproces binnen uw bedrijf. Met vriendelijke groet, uw nederige stagiair”

Ja, ja, hier zouden ze van onder de indruk zijn! Ze zouden op de afdeling P&O steil achterover vallen van zoveel moois. In deze brief zat namelijk alles: het harde werken, het leren, het samenwerken en de zelfstandigheid. En het geheel overgoten met een gezonde portie zelfvertrouwen. Als dit niet zou lukken, dan zou ik altijd nog schoenenverkoper kunnen worden.

Het sollicitatiegesprek bleek een formaliteit te zijn. Het bleek een standaard sollicitatie: over en weer liegen. Zij probeerden mij te overtuigen over hoe goed ze wel niet waren. Kwaliteitssysteem hier, ISO daar, trofee hier, mega resultaten daar. Ze waren ook heel goed in moeilijke afkortingen: UAVgc, EFBQ, Relatics, RAW, BVP, DNV. Ik heb ze allemaal onthouden. Voortaan zou ik geen Scrabble of Wordfeud partij meer verliezen. Toen ik aan de beurt was, heb ik ook lopen liegen. Over hoe goed ze het met mij zouden treffen. Om hun te imponeren heb ik ze ook nog wat afkortingen die mij te binnenschoten voor de voeten gegooid: WAO, AOW en WW.

Uiteindelijk werd besloten dat ik buiten zou beginnen tegen een loon waar een WW-er zich om zou verkneukelen. Maar ja, wat heb ik te willen? Ik ben maar student en eigenlijk al blij met elke cent.

Na het sollicitatiegesprek kreeg ik nog een rondleiding door het kantoor. Dat er in dit bedrijf überhaupt gewerkt werd, verwonderde mij, omdat er zich volgens de naambordjes in elk vertrek wel een manager, hoofd, of  directeur  bevond: directeur algemene zaken, commercieel directeur, manager zandwinning, manager interne zaken, hoofd kenniscluster water en riolering. Ze leken zich zelfs met de Elfstedentocht te bemoeien. Ze hadden namelijk geen Rayonleider, maar zelfs een Rayonmanager! En niet één Rayonmanager, maar zelfs drie. Toen ik deze mannen vrolijk begroette met: ‘It giet on’, keken ze me verward aan en zeiden ze dat ik voor zulk soort opmerkingen beter bij de regiomanager kon zijn. En daar hadden ze ook weer tig smaken van. Ze hadden dus nog meer managers! Ja, je kunt het zo gek niet bedenken of ze hadden er een manager voor.

Na voorzichtig vragen, begreep ik dat ze bij elkaar eenenveertig managers, directeuren of hoofden hadden. Ze waren er zelf al zo aan gewend dat ze hun gezicht strak in de plooi konden houden bij het beantwoorden van  deze vraag. Ik bedoel: een beursgenoteerd bedrijf als Heineken kan aan zoveel managers en directeuren nog een puntje zuigen. De volgende logische stap leek mij om een Captain of Industry of in ieder geval een CEO aan te stellen. Elk zichzelf respecterend bedrijf heeft er namelijk één. Kost wat, maar dan heb je ook wat. En je hebt er gelijk weer een afkorting bij!

Jullie begrijpen dat ik na dit sollicitatiegesprek zwaar onder de indruk mijn verhaal aan het thuisfront verteld heb. ’s Nacht droomde ik maar van één ding: manager worden, maakt niet uit waarvan. Ook al was het van het kopieerhok. Voorzichtig droomde ik van een directeurschap. Oh, wat had ik een zin in mijn eerste stagedag……

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s